Oyunculuğun hız, görünürlük ve süreklilik beklentilerinin ötesinde; ritim, sınır ve zaman bilgisiyle kurulan bir emek alanı olduğunu hatırlatan bir eşikten oyuncuyla konuşuyoruz.
Bazı dönüşümler oyunun içinde olmaz. Alkışla, ışıkla, görünürlükle de ölçülmez. Bedende gerçekleşir; yavaş, çoğu zaman sessiz ve çoğu zaman yanlış okunan bir yerden. Oyunculuk gibi bedeni merkeze alan bir meslek söz konusu olduğunda, bu dönüşüm kaçınılmaz olarak zanaatin kendisine de sirayet eder. Ne oynadığını değil, nasıl oynadığını; neyi göstermek istediğini değil, neyi saklamayı seçtiğini yeniden düşünmeye zorlar.
Bestemsu Özdemir’in son dönemi tam da böyle bir eşikte duruyor. Hamilelik, doğum ve ardından gelen geri çekilme hali; kariyer anlatılarında genellikle ya romantikleştirilir ya da görünmez kılınır. Oysa burada olan şey, üretimin kesintiye uğramasıyla ilişikli değil; bedenle kurulan ilişkinin yeniden müzakereye açılmasını kutlamaya çağırıyoruz herkesi. Oyunculuğun duygularla, ritimle, dayanıklılıkla, sınır bilgisiyle ve zamanla ilgili bir zanaat olduğunu hatırlatan bir süreç bu, diye düşünerek.
Bu röportaj, “geri dönüş” hikayesini anlatmayacak. Daha çok, bir oyuncunun kendi temposunu yeniden kurmasını, görünür olmamayı bilinçli bir tercih olarak sahiplenmesini ve bedenini bir araçtan çok bir ortak gibi ele alışını kayda geçiriyor. Üretkenliğin yalnızca sürekli görünürlükle ölçülemeyeceğini; bedenin ise tekil, sabit ve kontrol altında tutulması gereken bir şey olmadığını fısıldayan bir anlatı.
Abartısız, iddiasız ama son derece berrak. Eh, bazen en güçlü cümleler yüksek sesle kurulmaz; bedenin hafızasında, oyunun aralığında, görünmeyen bir anda yerini bulur.
Oyunculuk, bedeni doğrudan merkeze alan bir meslek. Moda Tasarımı gibi eğitimlerini de düşününce bedeninle kurduğun ilişkinin oldukça kıymetli olduğu üzerinde durdum. Hamilelik ve doğum sürecinin ardından, bedeninle kurduğun ilişki nasıl etkilendi?
Bedenimle moda ve tabii ki oyuncu olarak zaten çok fazla iletişimim var ama bu süreç bunu çok daha farklı bir boyuta taşıdı. Doğum süreci büyüleyici bir şeymiş, içimde hiç yoktan yeni bir canlı yaratmış olmak inanılmaz bir süreçti ve bedenime olan saygım çok daha farklı bir boyuta geldi.
Hamilelik ve doğum gibi bedensel olarak dönüştürücü bir süreç, oyunculuk pratiğini etkiledi mi?
Tabii ki etkiledi. Hiç bilmediğim bir perspektiften bakmış oldum ve oyun alanım genişledi diyebilirim.
Bu dönemde görünür olmamak nasıl bir süreçti?
Bu dönem çok özel bir dönem ve içe dönmek benim için bir tercihti. O yüzden görünür olmamak bana çok iyi geldi diyebilirim.
Son dönemde bedeninin sana verdiği sinyalleri eskisinden farklı okuduğunu hissediyor musun? Veya bedenini dinleme biçiminin zamanla değiştiğini ifade eder miydin?
Bu kadar değişimin ardından, elbette onun bana verdiği sinyaller de değişiyor. Bedenimi dinleme biçimim de hayatla birlikte sürekli evriliyor. Gelişip dönüşmenin güzelliğine bir de işin fiziksel boyutu eklenince, mesele benim için daha katmanlı ve daha derin bir hal aldı.
Geçen yılda sana ilham veren üretimler oldu mu? Bir kitap, bir podcast, bir film, bir dizi mesela…
Körlük kitabı ben de acayip bir algı açıklığına sebep oldu diyebilirim, etkisi hala sürüyor hatta…
Bugün kendinle kurduğun ilişkiyi tarif ederken hangi kelimeleri seçerdin?
Bağışlayıcı, saygılı, hayalperest biraz daha savunmasız ve hala aşk kadını ✌🏼❤️
Önümüzdeki döneme bakarken, daha çok neye alan açmak istiyorsun?
Hayatın bana getirdiği her şeye aslında tüm sürprizlere alan açabilirim. Bakalım bu sene neler olacak.
Fotoğraflar: Berrak Başpınar
İlginizi çekebilecek bir diğer yazı >>>>> Venüs burcunuza göre aşkta mutluluğu yakalamanın yolları
