Whimsy; neşeli, ilginç veya hayal gücüne dayalı davranış, fikir veya mizah; katı mantıktan ziyade ani bir arzu veya dürtüye göre hareket etmeyi içerir, genellikle büyüleyici bir gariplik ve çocuksu bir hayal gücü dokunuşuyla sonuçlanır.
1970’ler, müzik ve whimsy’nin doğuşu
1970’lerde savaşlar ve tartışmaların yol açtığı siyasi yorgunluğa karşı doğan ve alt kültürlerden ilham alan “whimsy” estetiğinin yükselişi, aslında farkında olmadan tarihin tekrar etmesi olabilir. Folk müziği, rock and roll ve disko; bu üç ikonik alt kültür, herkesin müziğe yöneldiği, disko ve kulüplere gittiği bu dönemde oluştu. Whimsy estetiği de bu kültürün yaşam ve giyime olan etkisiyle şekillendi.
Bob Dylan gibi etkili sanatçılar, son derece politik olan şarkı sözlerini hükümete karşı protesto amacıyla kullanırlardı.70’ler, rock and roll’un çok belirgin olduğu bir dönem olarak görülüyor; alt kültür, otoritelere karşı bir isyan ve tür içinde bolca karamsarlık, duygusal yoğunluk ve kaos sergileme olarak algılanıyordu. Aslında rock müzik tamamen politik değildi; Rolling Stones gibi sanatçıların ve onları dinleyenlerin, yaşananlardan kaynaklanan rahatsızlıklarını, derin sözler ve yüksek tempolu müzikle dışa vurmalarının bir yolu olarak görülüyordu. Bee Gees gibi gruplarla da disko; temelde herkesin tüm duygularını dışa vurmaya çalıştığı bir yaşam stiliydi. Bu dönemde folk müziğinin ön plana çıkmasıyla Fleetwood Mac gibi ikonik gruplar da doğdu. Bob Dylan gibi folk müzisyenleri daha çok dışsal sorunlara odaklanırken, Fleetwood Mac içsel huzursuzluklarına odaklandı; bu nedenle müzik her zaman ruhsal bir kaçış yolu oldu.
Whimsical: Renkli, eğlenceli ve çocuksu isyankar
15. yüzyılda kullanılmaya başlayan bir ifade olan “whim-wham”dan türeyen “whimsy” kelimesinin Türkçe’de net bir karşılığı olmasa da “ıvır zıvır”, “tuhaf/faydasız süs eşyası” denebilir. Whimsy akımını eminim ki son zamanlarda görmüşsünüzdür. Kahvelerin üstünde farklı şekiller ve renklerde pasta süsleri, yaratıcılığı ön plana koyan aktiviteler, toz pembe, nil yeşili ve bebek mavisi gibi pastel renklerle giyinmek ve tatlı hayvanlar, periler ve unicornlardan oluşan bu estetik fark ettiyseniz bir çok kızın kendi küçüklüğünü anımsatan özelliklerin birleşmesi ile ortaya çıkıyor. Sürekli akımlardan etkilenen hayatımızda olup bitenlerle beraber, salaş, Toskana tarzına karşılık “clean girl” stili ortaya çıkmış, minimalizm yaklaşımından maximalizme geçmiş, insanların son dönemde olgun ve derli toplu olmaya bu kadar önem vermesi yüzündense “whimsy estetiği” hayatın içindeki renkleri, eğlenceyi ve çocuksu merakı yeniden bulmamıza yol açmış olabilir.
Toplumda “ciddi olmak zeki olmak demektir” şeklinde bir yanlış anlama olduğunu düşünüyorum. Bu durumu sorgulayacak olursam, ne kadar neşeli, sevgi dolu, oyunbaz olursanız, hayattan ne kadar zevk alırsanız ve kucaklarsanız, hayatın yaşanmaya değer olmadığını söyleyen rejimlere karşı o kadar güçlü hissedersiniz diyebilirim. Saçınıza çiçek takmak olumsuzlukları ortadan kaldırmayabilir, ancak bunun yerine kurallara karşı davranırken çiçekten taçlar yapabilirsiniz; bu iki şey paralel değil, kesişiyor ve birbirini besliyor. Ben whimsyi bir trend veya estetik olarak görmezdim, çünkü sizi uymaya zorlayan gerçek bir kalıp yok ve çok yönlülüğü onu erişilebilir kılıyor. Her şey sıradan günleri olağanüstü kılmakla ilgili; geçmişinizden getirebileceğiniz ve sadeliği güzelleştirebilecek şeylerin doğru ya da yanlış bir cevabı olamaz.
Whimsy, sizi şimdiki ana getirerek sinir sisteminizi iyileştirebilir; pencereden giren güneş ışığı, çiçeklerin arasında uçan arılar, belki de marketten en sevdiğiniz çocukluk atıştırmalığınızı satın almak… Bu farkındalık, beyninizi sürekli aşırı düşünmekten kurtarıp bedeninize geri döndürmeye yardımcı olur.
Whimsical olmanın çağı başladığından beri, “seksi kızlar” artık başkalarını etkilemeye veya memnun etmeye çalışmıyor; diğer havalı, sıra dışı kızların dikkatini çekmek istiyorlar. Kişisel ifade, yaratıcılık ve diğer kadınlar arasında bir tür yakınlık duygusu etrafında şekilleniyor. Gerçekte tanık olduğumuz şey, seksi olmanın ne anlama geldiğinin evrimi; artık kusursuz ve mükemmel bir şekilde kontrol edilen bir standardı temsil etmek anlamına gelmiyor, aksine ilginç bir insan olmak anlamına geliyor. Kendine güveni olan, müzik ve mizah anlayışı olan, tuhaflıkları olan ve biraz fazla ve biraz duygusal olma cesaretine sahip biri olmak. Carolyne Bessette Kennedy gibi figürlerin temsil ettiği, giderek minimalist bir kimliğin baskın hale geldiği bir dönemde, whimsical kızlar bir tür sessiz isyanı, monotonluğa karşı bir panzehiri temsil ediyor.
Fotoğraf: Instagram, @fromthecarpetbag