Pazartesi sendromu ya da “Monday blues” sadece takvimsel bir başlangıç değil, kolektif bir iç çekiş. Pazar akşamından itibaren başlayan bir huzursuzluk durumu, vakit daralıyor hissi ve hayatın gerçekliğine dönüşte bir psikolojik eşik.
Alarm çalıyor, uyanıyorsun. Gün başlıyor ve tüm sorumlulukların geri geliyor. Hayat, yeniden senin için durmayan hızlı akışı ile karşında. Metro camından ya da trafikte arabanın dikiz aynasından kendine bakıyorsun ve sadece yeniden uyumak istiyorsun. Gün boyunca kahven, en yakın arkadaşın olacak.
Pazartesiler, “mavilikleri” ile beraber korkunç olmalarının yanı sıra, aynı mavilikten doğan bir estetiğe de sahip. Evde pijamalar ile geçirilmiş rahat bir pazardan sonra yeniden “presentable” olman gerekmesi, zamanla alarmın çalış anından evin dışına adımını atana kadar süren ve atlatılan pazartesi sayısının artışı ile beraber mükemmelleşen bir rutin.
Alarm kapatıldıktan sonra aynayla bakışmaya başlamak. Saçın şekil almaması, hafta sonu kaçamaklarının yüzde bıraktığı hafif şişlik ve “ne giyeceğim” krizi. Bu noktada, bir şeyleri romantize etmeye başlıyoruz ve pazartesiyle başa çıkmanın estetiği devreye giriyor.
“Office Siren” ve kurumsal melankoli estetiği
“Office Siren” veya “Corporate Chic” olarak geçen bu estetik, son dönemlerde TikTok gibi sosya medya platformlarda oldukça popüler. Bu estetiğin görsel dili; loş ofis ışıkları, soğuk mavi tonlar, metalik çerçeveli gözlükler ve elde taşınan devasa bir buzlu kahve. Ofis sirenleri, 90’ların minimalist iş kadını tarzının etrafında dolaşıyor. Prada ve Calvin Klein’ın 90’lar estetiğine yaklaşan bu tarza keskin hatlı ceketler ama altına giyilen rahat sneaker’lar, yorgunluğu gizleyen büyük güneş gözlükleri eşlik ediyor. Ofis sirenleri, çizgili ve vücudu iyi saran gömlekler ile keskin gözlükleri birleştiriyor. Daha “profesyonel” bir Carolyn Bessette Kennedy havası yakalıyor.
Pazartesileri; gri, lacivert, füme ve soluk mavi gibi daha çok profesyonelliği temsil ettiğini düşündüğümüz renklerle eşleşiyor. Bu renkler, sadece kurumsal olduğu için öne çıkmıyor, aynı zamanda günü bitirip eve gitmek isteyen birinin “göze çarpmamasını” da sağlıyor. İnsanlar sert kumaşlar yerine, hafta sonunun konforuna veda edememiş kaşmirler, yumuşak trikolar ve “oversize” kesimleri tercih ediyor.
“Dopamine Dressing” ile direniş
Bazıları için pazartesi sendromu atlatılacak bir şey değil, savaşılacak bir şey. Kötü geçeceği neredeyse kesin gözüyle bakılan bir günü kurtarmanın en pratik yollarından biri ise, moda. “Dopamine Dressing” (Dopamin Giyimi), ruh halimizi yükseltmek için bilerek canlı renkler ve cesur desenler seçtiğimiz bir “direniş” biçimi.
Fotoğraflar: Instagram